Wachtwoord:
|
|
|
Wachtwoord: |
|
|
|
Zondagochtend 24 januari, ik heb een afspraak met Evelyn Buwalda-Canrinus van Drum- & Showfanfare Advendo. Vanwege het winterse weer ben ik wat vroeger gaan rijden en ben ruim op tijd bij het prachtige clubgebouw van de Sneker muziekvereniging. Na de eerste kennismaking krijg ik een rondleiding door het gebouw, de nieuwe aanbouw van de muziekschool en de oefenruimtes. Een indrukwekkend geheel. Ik ga op deze koude zondag in januari een dag met Advendo op stap om een soort ‘achter de schermen’ te beleven met het Friese muziekgezelschap. Is normaal gesproken de aftrap van het seizoen rond de carnaval in februari, vandaag is het seniorenkorps van Advendo een onderdeel van de show ‘The Black Pearls of Rhythm’. Vandaag zal ook het eerste optreden zijn van 15 overgekomen junioren, een mooi begin van hun Advendo-loopbaan.
De show zal voor het eerst buiten de Friese landsgrenzen wordt opgevoerd en wel in onze hoofdstad Amsterdam, om precies te zijn, een van de hallen van de RAI. Naast de het autogeweld van Top Gear (de liveshow van het gelijknamige Engelse autoprogramma) is hier namelijk van 21 t/m 24 Jumping Amsterdam georganiseerd. Op de laatste dag was er als afsluiting een dressuurshow ‘Amsterdam Dressage Night’ met clinics van diverse top dressuurruiters, Gerard Joling en zoals eerder genoemd, Advendo in ‘The Black Pearls of Rhythm’.
Om nog even ieders geheugen op te frissen, wat is ‘The Black Pearls of Rhythm’ en wat is Advendo’s plaats hierin. In 2009 vierde de Koninklijke Vereniging ‘het Friesch Paardenstam-boek’ haar 130ste verjaardag en naar aanleiding hiervan werden er in oktober twee jubileumfeesten georganiseerd in het WTC-Expo te Leeuwarden.
Om voor deze feesten een spetterende afsluiter te hebben werd het concept ‘The Black Pearls of Rhythm’ ontworpen. Vier danseressen, acht Friese paarden en Drum- & Showfanfare Advendo uit Sneek. Een niet alledaagser combinatie tussen dans, dressuur en muziek.
In het jaar dat toch al behoorlijk druk was voor Advendo werd hier toch vol enthousiasme aan meegewerkt en bleek het een doorslaand succes. Zo’n succes dat de organisatie van Jumping Amsterdam, die ook aanwezig was op een van de jubileumfeesten, hen direct wilde vastleggen voor hun eigen evenement in 2010. En zo zijn we, amper drie maanden en enkele ‘opfrisrepetities’, in Amsterdam voor een nieuw hoofdstuk met ‘The Black Pearls of Rhythm’.
Aangekomen in een druilerig, koud Amsterdam is het wakker worden, uitpakken, deelnemersbandjes om, naar de omkleedruimte waar al het materiaal al klaar staat en horen wat de tijdsschema’s zijn en wat er precies vandaag van de leden verwacht word. Na de plichtplegingen maar eens zien wat Jumping Amsterdam nu inhoud en even zien waar we allemaal terecht kunnen met de deelnemersbandjes om. Even een blik op de springwedstrijden die bezig zijn en ik kom erachter dat ik, ondanks mijn forse postuur, in het niet val bij deze machtige springpaarden die met hun berijders op hun beurt staan te wachten aan de zijkant van het strijdtoneel. Een en al spier dat staat te popelen om de arena in te gaan. Fantastisch…
De leden van Advendo zijn ook uitgezworven over dit deel van de RAI en ontdekken het ‘strodorp’ (een verzameling stands met de meest uiteenlopende zaken voor de paardenliefhebber) de inrij-bak (een grote omheinde zandbak waar de ruiters kunnen warmdraaien) de stallen en achter de tribunes de nodige versnaperingen en modeaccessoires voor de liefhebber en zijn/haar paard. Paris Hilton zou zich er prima vermaken.
Maar goed, Advendo geeft vandaag ook nog haar medewerking aan de prijsuitreiking van de springwedstrijden en daarom is en ieder op de afgesproken tijd weer terug en kan met aan het inspelen beginnen. Een toonladder, een koraal, ‘Geef mij maar Amsterdam’ (dit nummer komt de hele dag terug tijdens jumping Amsterdam) en voor het geval dat er een Nederlandse winnaar is, het Wilhelmus. Erg apart om hierbij te zijn, de afgelopen jaren was ik tenslotte zelf dit soort dingen aan het doen en bekijk je een andere vereniging van een afstand en nu zit ik tussen hen in. Een ander arrangement van het Wilhelmus en een andere manier van afstemmen, erg leuk om dit mee te maken.
Instructeur Marc Brinkhuis kapt een, zoals hij het zelf verwoord, ‘blaaskapelversie’ van ‘Geef mij maar Amsterdam’ af en na wat aanwijzingen word deze nogmaals doorgespeeld. Wanneer iedereen zijn instrument heeft gestemd is het onderweg naar het eerder genoemde strodorp van waaruit Advendo de piste zal betreden voor de prijsuitreiking.
Met twee leden van Advendo die vanwege een blessure vandaag niet mee kunnen doen begeef ik me naar een tribune vanwaar wij de regerend kampioen Billy Twomey en de Nederlander Michael Greeve zagen strijden om de hoofdprijs. Ik moet zeggen dat op tv dit er voor mij heel saai uitziet, maar hier zat ik toch op het puntje van mijn stoeltje en deed ik mee aan de collectieve oe’s en ah’s wanneer er een hindernis werd geraakt of wanneer er iets net goed ging. En schrok net zo van de buiteling die een ruiter maakte met zijn paard.
Dan is de prijsuitreiking daar en Advendo komt onder luid applaus op en begeleid de winnaar en verliezers in hun ere rondje over het veld.
Hierna is er een dressuurshow en is het middagprogramma afgelopen, Advendo staat echter achter de tribune te wachten totdat deze door de medewerkers van Jumping A’dam is leeggeveegd want zij hebben nog een generale repetitie zonder publiek voordat het avondprogramma begint.
In de generale repetitie gaan nog wat dingen mis, paarden zijn nog wat onrustig en is het geheel wat slordig. Ik had de show echter nog niet gezien en genoot van de fantastische lichtshow, de Friese paarden en Advendo. In het begin oogde voor mijn gevoel wat mat en sloom maar ik was om op het moment dat enkele paarden op de muziek van Advendo in de maat heen en weer bewogen en het leek of de paarden dansten op de tonen van Advendo en met hen over het terrein bewogen.
Dit beloofde wat voor de avond wanneer de tribunes vol zouden zitten.
Na de doorloop in de middag was er natuurlijk een korte nabespreking. Nadat de leden werden gewezen op wat er niet goed ging en wat beter kon was het tijd om de inwendige mens te voeden en te kijken naar het begin van de show.
Advendo zal de avond afsluiten en dus begint het lange wachten, ik vermaak me door een beetje rond te dolen, met wat leden en instructie te praten en uiteraard ben ik ook aanwezig als Gerard Joling op een paard de piste betreed. Hilariteit alom.
Dat alles niet koek en ei is vandaag blijkt wanneer er een telefoontje komt dat een van de paarden een blessure heeft. Op het oog niet direct gevaarlijk maar er wordt gekozen om het paard niet mee te laten lopen om verdere schade te beperken. En juist vandaag is het reservepaard niet meegekomen naar A’dam. En de afstand tussen Sneek en A’dam is te groot om nog op tijd een paard te halen. Helaas wordt het vanavond een show met zeven paarden.
Het duurde even maar het is nu toch zover, de leden gaan zich omkleden, de laatste instructies worden gedaan en in de inloopbak gaat Advendo inspelen. De paarden zullen tegelijk worden ingereden om hen te laten wennen aan het geluid van de instrumenten. Ook de danseressen zijn aan het warmdraaien met hun vlag en rekken de boel nog even goed op.
Ik haast me na het inspelen naar de tribune en wacht op het sluitstuk van de avond.
De presentatrice vertelt het publiek hoe de show bij Jumping Amsterdam terecht is gekomen terwijl de piste wordt leeggeruimd zodat het hele veld beschikbaar is voor de hele show. Gerard Joling was ondertussen op het V.I.P.-gedeelte gaan zitten waar ook de ‘Gooise meisjes zich al hadden genesteld op de zachte kussen en met een glas veel te dure champagne in de hand. Het publiek en de bobo’s waren er klaar voor…
De RAI wordt donker, de lichtshow start en op stille trom komt iedereen op.
In het begin van de show was het net als in de middag wat inspiratieloos, mat en leek de boel niet op gang te komen. De danseressen leidde soms wat af. Misschien lag het aan de opkomst of omdat het orkest niet echt overtuigde. Maar op een bepaal moment kwam er een omslagpunt en herpakten de Sneker muzikanten zich. De paarden hadden het duidelijk naar hun zin en ook het publiek werd enthousiaster. Misschien moesten zij ook wat opwarmen voor iets wat zij niet kennen.
‘Let me entertain you’, ‘Disco Inferno’, zwart glimmende paarden schieten over het veld en het lichtshow zorgt voor flitsende effecten. ‘All night long’ en een van mijn favorieten stukken is ‘Desperado’ niet alleen omdat het een waanzinnig mooi stuk muziek is…maar op het moment dat de baritonsolo word ingezet komen de paarden naar voren en staan in een cirkel om de solist heen. Wat het geheel helemaal afmaakt is de reactie van een van de paarden, hinnikend lijkt het te bevestigen wat iedereen in de zaal ook beleefd, kippenvel…
De lange lijn die uitwijkt voor de aanstormende paarden, het ziet er spectaculair uit. Het getuigt heel wat lef om die imponerende dieren op je af te zien komen.
Respect, meer kan ik niet zeggen.
Voor mijn gevoel had de show een betere positie in de programmering verdiend want het verwende publiek had al een dikke drie uur op de tribune gezeten en was onrustig en ging op de tribune lopen in het begin van de show.
Daarentegen is het wel de taak van degene in de piste om de aandacht vast te houden.
Misschien wordt ‘The Black Pearls of Rhythm’ nog een keer in de toekomst opgevoerd, hopelijk met wat aanpassingen aan het begin of zoals hij de eerste keer is uitgevoerd in Leeuwarden waardoor er meer verrassingen zijn bij de start van de show en men de aandacht van het publiek misschien direct grijpt.
Hoe dan ook, ik heb genoten van een prachtige show en zal een volgende keer weer aanwezig zijn als ik de kans krijg. De combinatie van de groep muzikanten, danseressen, de schitterende paarden, trots bewegend over het veld en de lichtshow is geweldig. Ik kan het een ieder aanraden om te gaan bekijken.
Ik wil iedereen bij Advendo erg bedanken voor de gastvrijheid, de leuke gesprekken en de moeite die is gedaan om te zorgen dat ik mee kon naar dit mooie evenement.
Edwin Gravekamp
Voor een verdere foto-impressie klik hier.
